Tag Archives: cambodian

A Beautiful Contradiction

 

无法观看?前往优酷

Just 20 minutes outside of the dusty town of Siem Reap in Cambodia, and away from bustling groups of tourists visiting the Angkor Wat complex, a small farm has quietly revitalized ancient techniques of silk weaving that date back to as early as 4000 BCE. Surrounded by lush rice fields and vast orchards of mulberry leaves, the Artisans Angkor farm is an oasis in this otherwise hot and arid region. The farm was established in the late 1990s when it began recruiting rural women in the surrounding area who lacked formal education and provided training in all facets of the silk-production process, from breeding worms all the way to weaving intricately designed pieces of art. Beginning with just a handful of employees at its inception, today nearly 800 artisans can be found at the farm and its satellite workshops scattered across rural Cambodia.


从柬埔寨暹粒这个尘土飞扬的小镇驱车20分钟,你就能远离吴哥窟建筑群中熙熙攘攘的游客,来到一个安静的小农场,在这里,人们正默默地努力振兴可以追溯到公元前4000年前的古老丝绸编织技艺。在这片炎热干旱的地区,这个名为Artisans Angkor(吴哥工匠)的小农场四周却是郁郁葱葱的稻田和广阔的桑果园,可谓是一片绿洲。农场成立于1990年代末,农场一开始招收周边地区未接受过正规教育的农村妇女来工作,为她们提供从养殖蚕虫到编织复杂艺术品一切有关丝绸生产制作的培训。从刚开始仅有的数名员工,发展到如今拥有将近800名工匠,除了这个农场之外,还在柬埔寨的农村地区开设了众多的小作坊。

The farm is organized as the physical representation of the entire silk production process. As I walk onto the grounds, I first pass through endless lines of thick mulberry bushes that are grown year round as a food supply for the worms. This leads to a large warehouse filled with millions of silkworms that will feed on mulberry leaves until they are moved to wicker trays where they can begin spinning bright orange cocoons that will eventually encase their entire bodies. If you sit quietly and listen, you can even hear a chatter-like sound as the worms voraciously devour the leaves one bite at a time. The final section of the farm is three separate buildings where the cocoons are boiled, unwound, cleaned, dyed, and finally passed along to expert weavers who may spend several months carefully stitching the silk into intricately designed patterns using nothing more than a traditional wooden loom.


这个小农场诠释了丝绸生产的整个过程。进入农场前,我首先要穿过一望无际的茂密桑树丛。这些桑树常年生长着,用来为蚕供应食物。在一个巨大的仓库里,养着数百万条蚕,它们以桑叶为饲料,一段日子后,就会被转移到柳条托盘上,在那里,它们开始吐丝,结出亮橙色的茧,最终将自己的身体完整包裹住。如果你静静地听,你甚至可以听到啁啾不停的声音,那是蚕虫一口一口贪婪地吞噬桑叶的声音。农场的最后一个环节会在三幢独立的建筑里进行,在那里,人们将蚕茧煮沸、松开、清理、染色,最后交由专业编织师花几个月的时间,将蚕丝精心编织成复杂的艺术图案,所用的工具也仅仅是一个传统的木制织布机。

While the process of producing and weaving silk is nothing short of awe-inspiring, the sheer volume of raw materials required to make just a single piece of fabric is almost unfathomable. Each cocoon weighs a mere 70 grams and contains approximately 400 combined meters of raw and fine silk. One medium-sized scarf requires no less than 3,000 individual cocoons, while larger items require as many as 6,000 cocoons. The silk farm keeps 20% of the cocoons that will later transform into moths and ensure a steady reproduction rate of new silk worms, with female moths giving birth to upwards of 300 eggs each.


整个生产和编织蚕丝的过程令人叹为观止,打造一条布料所需原材料的数量更是令人讶异。每个蚕茧的重量仅为70克,包含大约400米精细的生丝。一条中等尺寸的围巾需要至少3000个蚕茧制成,而尺寸再大一些的产品则可能需要多达6000个蚕茧。蚕丝养殖场会保留20%的茧,用来养成蚕蛾,以确保稳定的新生蚕虫繁殖率,每只雌性蛾子一次可以产300只卵。

Savuth, one of the farm’s employees, explains to me that while Cambodia may not be a silk powerhouse like India or China, silk weaving is a tradition that runs deep in numerous rural Cambodian households. “My grandma, grandad, and mom also did silk weaving. Just the three of them, they planted the bushes, dyed the colors, and wove scarves. One scarf with just three people would take almost five months,” he says. As a child, Savuth was responsible for caring for the mulberry bushes and making sure the silkworms were well fed, which led to an affinity for worms one usually would associate with a pet dog or cat. “I still play with the worms every day. I like them very much,” Savuth tells me with a grin on his face.


农场的雇员之一Savuth向我解释说,虽然柬埔寨在产丝规模上可能不如印度或中国这样的丝绸强国,但丝绸编织是许多柬埔寨农村家庭一个流传已久的传统。他说:“我的祖父母和妈妈都会丝绸编织。从种植桑树,染色到编织围巾,全由他们三个人完成。如果仅靠三个人来打造一条围巾,可能需要将近五个月的时间。”小时候,Savuth负责照料桑树丛,确保蚕每天能吃饱,所以他和蚕之间逐渐产生了深厚的感情,在他眼中,蚕就是他的宠物,像一般家庭的宠物狗或猫一样。“我现在每天还会逗蚕虫玩,我非常喜欢它们。”Savuth告诉我时,脸上露出了笑容。

The influx of foreign investment into Cambodia is resulting in a rapid transformation of societal values, where speed and efficiency are swiftly taking the place of craft and tradition. And while Cambodia’s large textile factories are bringing newfound economic gains, the small silk workshops in the country’s sprawling rural areas continue to preserve one of Cambodia’s oldest and most celebrated crafts.


越来越多进入柬埔寨的外国投资,导致社会价值观迅速转变,速度和效率取代了手工艺和传统。虽然柬埔寨的大型纺织工厂正在带来新的经济收益,但在这个国家广袤的农村地区,小型的丝绸作坊仍保留着柬埔寨最古老和最著名的工艺之一:缫丝,并也将继续留存下去。

Website: www.artisansdangkor.com
Facebook: ~/ArtisansAngkor
Instagram: @artisansangkor

 

Contributor, Photographer, and Videographer: Jeremy Meek


网站: www.artisansangkor.com
脸书: ~/ArtisansAngkor
Instagram: @artisansangkor

 

供稿人,图片摄影师与视频摄影师: Jeremy Meek

The Cambodian Space Project

 

无法观看?前往优酷

The Cambodian Space Project is a psychedelic rock band that was formed in 2009 in Phnom Penh, Cambodia. The core of the group consists of Tasmanian musician Julien Poulson and Cambodian singer Srey Channthy. Their music can be described as a mix of original Khmer psychedelic rock and sounds from the 60s, which are the years many people consider to be the golden age of Cambodian pop music, before the destruction brought forth by the Khmer Rouge. Frontwoman Channthy grew up in the countryside after the Pol Pot years. In order to make ends meet, she left her village to work in rice fields and construction sites, cleaned houses, and finally ended up singing in a karaoke bar, where eventually she would meet Julien Poulson. We talked to Poulson about how their music came about, and the recent documentary about Channthy’s remarkable life.

 


គម្រោងThe Cambodian Space Projectគឺជាក្រុមតន្ត្រីរ៉ុកមួយបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ 2009 នៅរាជធានីភ្នំពេញប្រទេសកម្ពុជា។ អ្នកចម្រៀងពិសេសប្រចាំក្រុមនេះមាន តាស់ម៉ានីន ជូលីន ប៉ូលសុន (Tasmanian Julien Poulson) និង អ្នកចម្រៀងកម្ពុជា ឈ្មោះ ស្រី ចន្ធី (Srey Channthy)។ ចម្រៀងរបស់ពួកគេគឺមានលាយតន្ត្រីរ៉ុកខ្មែរ’n’ដុំៗ និងសម្លេងពីទសវត្ស 60 – ជំនាន់អធិរាជសម្លេងមាសនៃតន្ត្រីប៉ុបរបស់កម្ពុជាមុនការសម្លាប់រង្គាលដោយសម័យខ្មែរក្រហម។ ស្ត្រីឈានមុខគេ ចន្ធី បានធំធាត់ឡើងនៅក្នុងតំបន់ជនបទបន្ទាប់ពីសម័យពលពត។ ដើម្បីចញ្ចឹមគ្រួសារ នាងបានចាកចេញពីស្រុកកំណើតទៅរកការងារនានាធ្វើដូចជានៅរោងចក្រអង្ករ, អ្នកជូតផ្ទះ, ការងារសំណង់, ហើយជាងចុងក្រោយទៅច្រៀងនៅបារខារ៉ាអូខេ, ជាកន្លែងដែលនាងបានជួបប៉ូលសុន (Poulson) ដោយចៃដន្យ។ ពួកយើងនិយាយទៅកាន់ប៉ូលសុនអំពីការកើតន្ត្រីឡើងរបស់ពួកគេយ៉ាងណាដែរ, និងភាពយន្តឯកសារថ្មីមួយអំពីជីវិតដែលគួរឱ្យកត់សម្គាល់របស់ ចន្ធី។

 

Neocha: Why did you choose the name “The Cambodian Space Project”?

PoulsonHaving the word “Space” in our name gives us a lot of creative flexibiity. We might not necessarily be playing space rock, but we have plenty of stylistic space to move, morph, and change shape along the creative journey. Also, the notion that there just might have been a covert space project happening deep in the Cambodian jungle is quite fascinating. I also find the tone and inflection of Cambodian female vocals to be shrill, transcendent, and very spacey. Channthy sometimes sounds like an alien singing, she is the perfect space diva to bring that whole amazing cosmic Cambodian catalogue of 1960’s Cambo Rock into the 21st Century. I feel like the name is a fantastic match for the music trip we’re all on.


Neocha: ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជ្រើសយកឈ្មោះថា “The Cambodian Space Project”?

Poulson: ការមានពាក្យថា “លំហ” ក្នុងឈ្មោះនេះផ្តល់អត្ថន័យច្រើនដល់យើងអំពីសិល្បៈទាំងអស់ “លំហ” ផ្លាស់ទីជុំវិញដូច្នេះយើងអាចនឹងមិនចាំបាច់ត្រូវលេង “តន្ត្រីរ៉ុកលំហ” ប៉ុន្តែមានរចនាបទជាច្រើនដើម្បីផ្លាស់ប្តូរ, ប្តូរ និងការផ្លាស់ប្តូររូបរាងតាមការធ្វើដំណើរប្រកបដោយគំនិតឆ្នៃប្រឌិត។ ដូចគ្នានេះផងដែរ ការកត់សម្គាល់នេះថាគ្រាន់តែអាចត្រូវមានជាគម្រោងលំហមួយបានកើតឡើងជ្រៅជាសម្ងាត់នៅក្នុងព្រៃកម្ពុជាដែលកំពុងត្រូវបានគេអំពាវនាវ។ ខ្ញុំបានរកឃើញសម្លេង & ការលើកដាក់សម្លេងឡើងចុះដ៏ស្រួចស្រាវរបស់នារីកម្ពុជា , មានភាពវិសេសវិសាល និង “ទូលំទូលាយ” ណាស់…ពេលខ្លះចន្ធីមានសម្លេងច្រៀងដូចជនបរទេស និងជាកំពូលអ្នកចម្រៀងដែលមានសំនៀងទូលំទូលាយគ្រប់ដង្ហើមចេញចូលទាំងស្រុង, អស្ចារ្យ, ដូចអ្នកចម្រៀងកាតាឡុកកម្ពុជានៃក្រុមហ៊ុន Cambo Rock ក្នុងទសវត្ស 1960 – ឈានចូលសតវត្សទី 21។ ឈ្មោះគឺវាល្អសមគ្នានិងសិល្បៈ និងដំណើរក្រុមតន្ត្រីរបស់ពួកយើង។

Neocha: How does Cambodia inspire your sound? Who are your influences as a band? What’s the general feedback from your Cambodian audience in contrast with your audience overseas?

PoulsonThe band began in Phnom Penh simply as an idea to bridge different music cultures and to create a public event that would appeal to both the Khmer and Western audience. We began with a setlist of 60’s Cambodian Rock – songs that are performed by virtually all of the local wedding bands, but have also been made internationally available on Cambodia Rocks reissues. All of the artists from the “Golden Era” are a huge influence, but then so are Western rock groups like The Velvet Underground. Our latest LP Electric Blue Boogaloo is made up of songs that take their influence from Mexican Garage, French Ye Ye, the Dutch group Shocking Blue, Serge Gainsbourg, the 13th Floor Elevators from Texas, and 60’s Italian Freak Beat.

 

 


Neocha: តើប្រទេសកម្ពុជាជម្រុញសំឡេងរបស់អ្នកយ៉ាងដូចម្តេច? តើអ្នកណាមានឥទ្ធិពលលើក្រុមតន្ត្រីរបស់អ្នក? តើអ្វីជាមតិឆ្លើយតបទូទៅពីទស្សនិកជនកម្ពុជាមានភាពផ្ទុយគ្នាទៅនិងទស្សនិកជនរបស់អ្នកនៅបរទេស?

Poulson: ក្រុមតន្ត្រីនេះបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញគ្រាន់តែជាស្ពានទៅរកវប្បធម៌តន្ត្រី និងដើម្បីបង្កើតព្រឹត្តិការណ៍សាធារណៈអំពាវនាវចំពោះសមាជិកទាំងពីរដែលជាទស្សនិកជនខ្មែរ និងលោកខាងលិច។ យើងបានចាប់ផ្តើមជាមួយសំណុំចម្រៀងរបស់ក្រុមហ៊ុនរ៉ុកកម្ពុជានាទសវត្ស 60 – បទចម្រៀងស្ទើរតែទាំងអស់ដែលច្រៀងក្នុងបទចម្រៀងនានាស្ទើរតែទាំងអស់ដែលបានច្រៀងជាមង្គលការក្នុងស្រុកត្រូវធ្វើឱ្យប្រើបានឡើងវិញជាអន្តរជាតិ លើក្រុមហ៊ុន Cambodia Rocks។ សិល្បករសិល្បការនី “Golden Era” ទាំងអស់ជាអ្នកមានឥទ្ធិពលខ្លាំង ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកជាក្រុមរ៉ុកសិល្បៈលោកខាងលិចដូចជាក្រុម Velvet Underground ជាដើម។ LP Electric Blue Boogaloo ចុងក្រោយរបស់ពួកយើងត្រូវបានតាក់តែងជាចម្រៀងដែលយកឥទ្ធិពលរបស់ពួកគេពីតារាចម្រៀងដូចជា Mexican Garage, French Ye Ye, Dutch group Shocking Blue, Serge Gainsbourg, Texan 13th Floor Elevators, និង ក្រុម Italian Freak Beat នាទសវត្ស 60។

Take a listen to some of our favorite tracks from The Cambodian Space Project:

 

The Cambodian Space Project – Denim Lover

The Cambodian Space Project – Laisses Tomber Les Filles

The Cambodian Space Project – Woman Wants to Drink

The Cambodian Space Project – The Boat


ស្ដាប់បទចម្រៀងជ្រើសរើសរបស់យើងខ្ញុំមួយចំនួនពី ដឹខេមបូឌា ស្ពេស ប្រូជេក:

 

The Cambodian Space Project – Denim Lover

The Cambodian Space Project – Laisses Tomber Les Filles

The Cambodian Space Project – Woman Wants to Drink

The Cambodian Space Project – The Boat

NeochaHow did the documentary come about? Tell us about the process of making it, and what has been the reception so far? 

PoulsonI was first in Cambodia thinking I would make a music documentary, not form a band. I started doing this, and along the way, met two people who would turn out to be very important to the documentary story: Marc Eberle, who took over the making of Not Easy Rock’n’Rolland Channthy, whose character is just the right balance of truth, fiction, and fantasy to make the whole thing a story worth telling.


Neocha: តើឯកសារនេះបង្កើតឡើងដូចម្តេច? ប្រាប់ពួកយើងពីដំណើរការបង្កើតវាបានទេ, និងអ្វីដែលត្រូវបានគេទទួលស្វាគមន៍មកទល់ពេលនេះ?

ប៉ូលសុន: កាលដែលខ្ញុំនៅកម្ពុជាលើកដំបូងខ្ញុំគិតថាអាចធ្វើបានតែឯកសារតន្ត្រី មិនមែនបង្កើតក្រុមទេ។ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមធ្វើនេះនិងនៅតាមផ្លូវបានជួបមនុស្សពីរនាក់ដែលក្លាយទៅជាមានសារៈសំខាន់ណាស់ចំពោះរឿងភាពយន្តឯកសារ: Marc Eberle ដែលជាអ្នកមើលការខុសត្រូវ និងជានាយកក្នុងការបង្កើតភាពយន្ត “Not Easy Rock’n’Roll”ហើយចន្ធីដែលជាតួរអង្គប្រកបដោយតុល្យភាពនៃសេចក្តីពិត, ប្រឌិត និងទាក់ទាញដើម្បីធ្វើឱ្យមានតម្លៃក្នុងការប្រាប់ពីសាច់រឿងទាំងមូល។

Neocha: What are you working on now and what are you looking forward to in the future? Any new projects or upcoming shows?

Poulson: We’re currently staging a music theatre called Cosmic Cambodia that also explores Channthy’s story both on and off the stage, and at the same time it’s being developed into a rock opera that we’re calling Hanuman Spaceman, which is a collaboration with Brazilian-Australian director Carlos Gomes and producer Harley Stumm of Intimate Spectacle. Channthy and I will be looking at ideas for new songs and we will see where these ideas take our band in 2016 and beyond.


Neocha: តើពេលនេះអ្នកកំពុងធ្វើការលើអ្វី ហើយអ្វីដែលអ្នកសម្លឹងថាឆ្ពោះទៅរកនាពេលអនាគត់? តើនៅមានគម្រោងថ្មី ឬ ការប្រគុំក្នុងពេលខាងមុខណាទៀតទេ?

Poulson: ថ្មីៗនេះពួកយើងកំពុងបង្កើតភាពយន្តតន្ត្រីដែលហៅថា”Cosmic Cambodia”ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីប្រវត្តិរឿងរបស់ ចន្ធី ក្នុងនិងក្រៅឆាក ហើយកំពុងត្រូវបានអភិវឌ្ឍដូចជាល្ខោនអូបេរ៉ា ពួកយើងហៅថា”Hanuman Spaceman”។ វាបង្ហាញថាជាកិច្ចសហការជាមួយលោកនាយក ប្រេស៊ីល អូស្ត្រាលី លោក Carlos Gomes និងផលិតករលោក Harley Stumm នៃ”Intimate Spectacle”។ ចន្ធី និងខ្ញុំនឹងកំពុងស្វែងរកគំនិតសម្រាប់បទចម្រៀងថ្មី ហើយងនឹងស្វែងរកទីកន្លែងសម្រាប់គំនិតទាំងនេះចាប់ផ្តើម CSP ក្នុងឆ្នាំ 2016 និងលើសពីនោះ។

Neocha: How did you all meet and fall into the groove of making music together? How did Srey Channthy first react when you all started playing together?

Poulson: At first, it was just me on an acoustic guitar accompanying Srey Channthy at a bar called The Alley Cat. We knew about three or four songs reasonably well and played these songs three to four times during that first night. The bar started filling up and by the end of the night we had a whole band of musicians jamming along with various instruments. I think Channthy was certainly surprised, she was probably a bit nervous at first before the show. She burst into tears at another show earlier in our career. She was so emotional because of the very enthusiastic reaction from an audience made up from both Cambodian and Westerners who applauded by yelling out and clapping, which is something Cambodian audiences just don’t do. Instead, they dance. Since this humble beginning, as a frontwoman, the bigger the shows, the higher Channthy flies. Thankfully, the rest of us have all been blessed with the experience of flying along with Channthy. The band has now performed hundreds of shows around the world, from remote Cambodian villages to major festivals in over 20 countries. Once, we played a jail in outback Australia, while another odd but memorable venue was at an elephant’s 50th birthday party.


Neocha: តើអ្នកទាំងអស់គ្នាបានជួប និងចូលច្រៀងតន្ត្រីរួមគ្នាយ៉ាងណា –​តើស្រីធីមានប្រតិកម្មលើកដំបូងយ៉ាងដូចម្តេចពេលអ្នកទាំងអស់ចាប់ផ្តើមលេងជាមួយគ្នា?

Poulson: ដំបូងខ្ញុំគ្រាន់តែជាអ្នកលេងហ្គីតាសូរស័ព្ទអមស្រីចន្ធីនៅបារមួយដែលគេហៅឈ្មោះថា អាលី ខែត (Alley Cat)។ យើងបានដឹងថាប្រហែលបីឬបួនបទចម្រៀងនិងលេងបានយ៉ាងល្អដោយសមហេតុផលទាំងនេះជាចម្រៀង 3-4 បទក្នុងអំឡុងពេលយប់ដំបូង។ នៅក្នុងបារតាំងពីចាប់ផ្តើម ដល់ចុងបញ្ចប់ពេលយប់ ពួកយើងនិងក្រុមតន្ត្រីទាំងមូលកាន់យកឧបករណ៍ផ្សេងៗ ហើយចាកចេញទៅ។ ខ្ញុំគិតថាចន្ធីប្រាកដជាមានការភ្ញាក់ផ្អើល ហើយប្រហែលជាសង្ស័យអីផ្សេងៗចំពោះការច្រៀងលោកដំបូងនេះ។ នាងយំសស្រាក់នៅមុនពេលច្រៀងក្នុងការប្រគុំផ្សេងៗទៀត។ នាងរំជួលចិត្តដូច្នេះដោយសារតែប្រតិកម្មសាទរយ៉ាងខ្លាំងពីទស្សនិកជនទាំងពីរបស្ចិមប្រទេស និងកម្ពុជាដែលបានសាទរដោយការស្រែកចេញនិងទះដៃ – ជាអ្វីដែលទស្សនិកជននៅកម្ពុជាមិនបានធ្វើ។ បន្ទាប់មក ពួកគេរាំ។ ចាប់តាំងពីចិត្តរាបទាបនេះចាប់ផ្តើម, ក៏ដូចជាស្រ្តីឈានមុខ, ជាការបង្ហាញធំ, ចន្ធីមានប្រជាប្រិយភាពខ្ពស់, និងដោយអំណរគុណ….អ្នកផ្សេងទៀតនៃពួកយើងត្រូវបានសរសើរដែលប្រកបដោយប្រជាប្រិយភាពជាមួយចន្ធី។ ពេលនេះក្រុមត្រូវបានដើរប្រគុំរាប់រយជុំវិញពិភពលោក ពីបណ្តាភូមិនៅប្រទេសកម្ពុជាឆ្ពោះទៅរកពិធីបុណ្យធំជាង 20 ប្រទេស។ មានម្តងនោះ ពួកយើងបានលេងនៅជិតពន្ធនាគារក្នុងតំបន់ដាចស្រយ៉ាលមួយនៅប្រទេសអូស្ត្រាលី ខណៈពេលដែលមិនមានតន្ត្រីនៅឡើយប៉ុន្តែតាមដែលចាំបានខ្លះៗគឺនៅក្នុងពីធីបុណ្យគំរប់ខួបលើកទី 50 របស់ដំរី។

Websitecambodianspaceproject.org
Facebook: ~/The-Cambodian-Space-Project
Soundcloud
: @thecambodianspaceproject

 

Contributor: Jia Li 
Photos & Video Courtesy of The Cambodian Space Project, Marc Eberle, Richard Kuipers, Rob Winter


Websitecambodianspaceproject.org
Facebook: ~/The-Cambodian-Space-Project
Soundcloud
: @thecambodianspaceproject

 

អ្នកជំនួយ: Jia Li 
មានការអនុញ្ញាតពី រូបថត & វីដេអូដោយ:
គម្រោង The Cambodian Space, Marc Eberle, Richard Kuiper, Rob Winter